Chopped Hog

Na de wisseling van de bezetting van de band The Mops in de zomer van 1968, werd de bandbezetting als volgt: Freddy Roozeboom (leadgitaar en zang), Jaap Eenkhoorn (toetsen), Jan van Wijhe (slagwerk) en Klaas Beens (basgitaar en zang). De naam werd toen gewijzigd in Chopped Hog.

Chopped Hog 

Het repertoire werd aangepast. Door de toevoeging van toetsen kreeg de band nieuwe mogelijkheden voor de uitvoering van de songs. Daarnaast werd het repertoire uitgebreid met muziek van John Mayal and the Bluesbreakers, Fleetwood Mac, Stevie Winwood en The Small Faces.  Aanvullend werden songs bewerkt met eigen arrangementen om ze meer een eigen karakter van Chopped Hog te geven. Veel (blues)muziek kreeg daardoor een jazzy karakter waardoor het nog meer ging swingen. De door de jaren heen opgebouwde ervaring en ontwikkeling betaalde zich uit in een meer en meer eigen sound.

 

In september werd in de nieuwe bezetting direct weer opgetreden. Er volgden veel optredens in het popcircuit. In oktober 1968 werd meegedaan aan een talentenjacht in Dedemsvaart in de categorie popmuziek - groepen. De winnaar zou een plaat gaan maken. Chopped Hog werd tweede met hun uitvoering van het nummer "Fire" van "The Crazy World of Arthur Brown".  De band Mr. Bo Bo uit Almelo werd nipt eerste maar kreeg geen uitnodiging om een plaat te gaan maken. Later op de middag bleek dat de presentator van de talentenjacht een platencontract aangeboden werd. Dit leverde felle protesten op vanuit de deelnemers aan de talentenjacht en het aanwezige publiek. In de categorie popmuziek - individuele zangers / zangeressen won Willy Kollen uit Emmeloord. Willy heeft later een aantal CD's gemaakt met religeuze songs.

 

In november 1968 stond Chopped Hog in het voorprogramma van The Small Faces die een weekend in Nederland op toernee waren en op zondagmiddag in Slagharen speelden. Er werd naar uitgekeken omdat de bandleden allemaal fans waren van de muziek die deze groep speelde. De songs " All or nothing ", " The little tin soldier " en " Lazy sunday "  waren in het repertoire opgenomen.  The Small Faces arriveerden in een zwarte Rolls Royce met een bar met drank aan boord. De naam van de band was heel toepasselijk want ze hadden allemaal kleine witte smalle gezichten. Tijdens de laatste nummers die Chopped Hog speelden bouwden de roadies van The Smal Faces de apparatuur en het instrumentarium op. Het was een klein podium en daardoor was het erg rommelig. Na het laatste nummer van Chopped Hog kondigde Freddy enthousiast de Small Faces aan die begonnen met de song " The little tin soldier "'. Er ging een geweldige dynamiek uit van de wijze waarop zij dit speelden. Ook de andere songs hadden dat. Ze speelden hard. Wat jammer was dat er niet meer publiek aanwezig was waardoor de ambiance waarin het zich afspeelde niet zo inspirerend was en dat de Small Faces niet echt toegankelijk waren toen de bandleden van Chopped Hog na afloop van het optreden een gesprek probeerden aan te knopen.  

 

In die periode boden zich regelmatig figuren aan die manager van de band wilden worden en optredens wilden gaan regelen. Op de gage zou dan ca. 20-25% ingehouden worden door de manager aan fee. Deze fee zou dan ook afgedragen moeten worden over de  optredens die de band zelf regelde met zaaleigenaren waarmee de afgelopen jaren een vaste relatie was ontstaan omdat er regelmatig werd opgetreden.  Dit was niet acceptabel. Er is een vergadering aan gewijd en de band besloot zijn eigen management te blijven verzorgen. Dit was tot nu prima gegaan.

 

Geleidelijk aan werd in 1969 duidelijk dat steeds meer eigenaren van dansgelegenheden over gingen op disco. Dat gebeurde ook in het circuit waarin diverse verenigingen dansavonden organiseerden voor hun leden. Eén discjockey is goedkoper dan een band. Daarnaast werd hiermee de steeds weer terugkerende discussies voorkomen over de te lange pauzes die sommige bands en dan vooral beroepsbands uit het westen hielden tijdens optredens. Omdat de vraag naar optredens zodanig terugliep kwam er een discussie over het al of niet doorgaan met de band. Er werd een voorstel ingebracht om te proberen in Duitsland naam te maken en daarvoor een half jaar uit te trekken. Er was voldoende verdiend om die periode te overbruggen. Bij het bespreken daarvan bleek dat persoonlijke belangen op andere vlakken zoals opleiding, een goede en leuke baan en een relatie belangrijker waren dan een carriere in de popmuziek met al zijn onzekerheden. Besloten werd toen de band op te heffen waarbij ieder zijns weegs ging. 

 

In de lay out van de CD van The Mops die in 2002 gemaakt is van 9 tracks die in de jaren er voor door Jan Blei en Henny Leenman bij hun zoektocht naar materiaal van de bands gevonden zijn, werd het volgende geschreven. Het tijdperk met de bands Freddy and the Firestones, The Mops en Chopped Hog, eigen beatbands in Genemuiden en Zwartsluis, die voor veel ontspanning en plezier zorgden, was voorbij. Wat rest is de mooie herinnering aan een leuke tijd in de flower power periode met een eigen, sfeervolle popscene aan de boorden van het Zwartewater in Genemuiden en Zwartsluis, die ieder die het meegemaakt heeft op zijn eigen manier heeft beleefd. 

      

 

 

  
Krantenartikelen